جمعه ای که گذشت دومین قله رو هم صعود کردم به اسم کاسونک با ارتفاع ۳۷۰۰ متر. نمیدونم چرا وقتی تو کوهم، قدرت عجیبی دارم. لذت خیلی زیادی که همه وجودمو می گیره و بهم آرامش میده. این هفته هوا خیلی سرد بود و بعضی از ساعتها با توجه به دو باتومی که دستمون بود و مثل ستون محکم می ایستادیم اما باز هم نمیشد در مقابل فشار باد طاقت آورد. اینبار خیلی عالی بودم. سه ساعت و نیم طول کشید قله رو صعود کنیم و دو ساعت و چهل و پنج دقیقه هم فرودش. اما موقع برگشت بقدری هوا بد شد و بارش شدید برف بود که مجبور بودی همه صورتت رو بپوشونی و فقط چشمات بیرون باشه وگرنه پوست صورت در مقابل ذرات برف آسیب می دید. خیلی خوش گذشت. جاتون خالی.